هر چی جلو ننه ی حمید گرفتیم كه نیاد داخل غسالخونه، نشد. پیرزن یه التماسای از ته جیگر كرد زد ما هم گریه انداخت. حمیدو تكه تكه بود. نمیخواسیم ببیندش. غسلشم نشده بود بیدیم. تو حلقش خورد شده ی صفحه كیلومتر سی جی در میومد هنو. وُ روغنوبنزینِ كادیلاك بعد دو روز هنو چُر میكرد ازش. خلاصه جلودار ننه ش نشدیم، زوری اومد داخل. رفت سمتِ سنگ و بند كفن باز كرد. خیییلی سیلش كرد. ساكت سیلش كرد. دیگه گریه نداشت كه بكنه. یواش گفت : ننه... ننه میفهمُم صدام میفهمیا... ننه اگه امشو اُرسُ پُرست كردن اگه ایرادت گرفتن، چه خدا خودش، چه نكیر منكراش، بوگو باشه شما درس میگینا ... ولی ننه م ازُم راضیه. بوگو ننه م گفت: خدایا مو از حمیدو راضیُم! خدایا در حقُم كم ننهاد هیچوقت!.
بنظرم مث حمیدو، اگه وقت نكردین، حال نكردین، پسند نكردین هیچ مذهبی رو، حداقل قلب ننه تون تسخیر كنین. قلب پدرتون. قضیه تمامه.
اگه اضافه اومد، راه داد، عامو...خاله...خالو. 
بعد اگه بشه همسایه ی ایوری، همسایه اووری؛ خو معركه ن. 
در بالاترینِ مراتبش، اگه شدی كه به غریبه ای رسیدی و بی دلیل دوستش داشتی، تو در بازیِ هستی
جُفت شیش محسوب میشی و شاخِ عارفا و اشراقیا رو حاكم كوت كردی آغا؛ حاكم كوت كردی خانم. 



طبقه بندی: داستان،  داستان پند آموز،  حکایات، 

تاریخ : چهارشنبه پنجم دیماه سال 1397 | ساعت 23 و 08 دقیقه و 08 ثانیه | نویسنده : ... | نظرات

معلم پای تخته داد می زد
صورتش از خشم گلگون بود
و دستانش به زیر پوششی از گردپنهان بود
ولی ‌آخر كلاسی ها
لواشك بین خود تقسیم می كردند
وان یكی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد
برای آنكه بی خود های و هو می كرد و با آن شور بی پایان
تساوی های جبری رانشان می داد

خطی خوانا به روی تخته ای كز ظلمتی تاریك
غمگین بود
تساوی را چنین بنوشت
یك با یك برابر هست

از میان جمع شاگردان یكی برخاست
همیشه یك نفر باید به پا خیزد
به آرامی سخن سر داد
تساوی اشتباهی فاحش و محض است

معلم
مات بر جا ماند
و او پرسید
گر یك فرد انسان واحد یك بود آیا باز
یك با یك برابر بود
سكوت مدهوشی بود و سوالی سخت

معلم خشمگین فریاد زد
آری برابر بود

و او با پوزخندی گفت

اگر یك فرد انسان واحد یك بود
آن كه زور و زر به دامن داشت بالا بود
وانكه قلبی پاك و سدتی فاقد زر داشت
پایین بود

اگر یك فرد اسنان واحد یك بود
آن كه صورت نقره گون
چون قرص مه می داشت
بالا بود
وان سیه چرده كه می نالید
پایین بود

اگریك فرد انسان واحد یك بود
این تساوی زیر و رو می شد
حال می پرسم یك اگر با یك برابر بود
نان و مال مفت خواران
از كجا آماده می گردید

یا چه كس دیوار چین ها را بنا می كرد ؟
یك اگر با یك برابر بود
پس كه پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟

یا كه زیر صربت شلاق له می گشت ؟
یك اگر با یك برابر بود
پس چه كس آزادگان را در قفس می كرد ؟

 



معلم ناله آسا گفت
بچه ها در جزوه های خویش بنویسید
یك با یك برابر نیست





طبقه بندی: داستان پند آموز، 

تاریخ : سه شنبه هجدهم مردادماه سال 1390 | ساعت 20 و 27 دقیقه و 28 ثانیه | نویسنده : ... | نظرات
راننده کامیونی وارد رستوران شد. دقایی پس از این که او شروع به غذا خوردن کرد سه جوان موتورسیکلت سوار هم به رستوران آمدند و یک راست به سراغ میز راننده کامیون رفتند و بعد از چند دقیقه پچ پچ کردن، اولی سیگارش را در استکان چای راننده خاموش کرد.
راننده به او چیزی نگفت. دومی شیشه نوشابه را روی سر راننده خالی کرد و
باز هم راننده سکوت کرد و بعد هم وقتی راننده بلند شد تا صورتحساب رستوران را پرداخت کند نفر سوم به پشت او پا زد و راننده محکم به زمین خورد ولی باز هم ساکت ماند.
دقایقی بعد از خروج راننده از رستوران یکی از جوانها به صاحب رستوران گفت: چه آدم بی خاصیتی بود، نه غذا خوردن بلد بود و نه حرف زدن و نه دعوا!
رستورانچی جواب داد: از همه بدتر رانندگی بلد نبود چون وقتی داشت می رفت دنده عقب 3 موتور نازنین را خرد کرد و رفت.




طبقه بندی: داستان پند آموز، 

تاریخ : پنجشنبه هجدهم فروردینماه سال 1390 | ساعت 16 و 51 دقیقه و 58 ثانیه | نویسنده : ... | نظرات
مرد صورتش را به زحمت از لای پهن بالا میکشید فشاری که سرش به گردنش می آورد باعث می شد که جای خراش های روی گردنش شروع کند به تیر کشیدن. لب های نازکش آنقدر غرق خون بود که ورمش را هر کس می فهمید. پاهایش را به طویله میخ کوب کرده بودند. آنقدر سردش بود که درد پایش را حس نمی کرد آنقدر با سگک کمربند به پشتش کوبیده بودند که نای بلند شدن را از او بگیرد. مرد برای اولین بار در زندگی اش داشت گریه میکرد کسی در محل گریه اورا نشنیده بود . سعی میکرد خودش را تا در طویله بکشد اما پاهایش توان این کار را به او نمی داد. صورتس خسته و مأیوس بود. داشت زیر لب چیزی زمزمه می کرد کسی نمی دانست او چه می گوید. تمام بدنش بوی گند میداد. آن بی انصاف ها روی تن نهیفش خراب کاری کرده بودن ولی این نسبت به دردی که می کشید چیزی نبود. مرد همچنان گریه میکرد این کار همچنان ادامه داشت چند باری از حال میرفت و وقتی بهوش می آمد باز گریه میکرد. چندی گذشت تا مردم محل تن نیمه جانش را پیدا کردند. توی محل غوقایی بود. هر کس حرفی میزد یکی فحش میداد یکی ناله یکی هم نفرین میکرد. با هر زحمتی مرد را از طویله بیرن آوردند. مرد با چشم این سو آن سو را میگشت انگار دنبال چیزی میگشت یا چیزی را می خواست. یکی از اهالی محل داد زد اینجاست اینجاست پیدایش کردم آن جلو سی متری طویله جسد بیجان و عریان زنش افتاده بود در حالی که به او بی رحمانه تجاوز شده بود. مرد میگریست نه برای درد خود نه برای مرگ هسرش بلکه برای برای آن بی انصاف ها می گریست که برای مقداری پول این کار را با او کرده بودند.


طبقه بندی: داستان پند آموز، 

تاریخ : چهارشنبه هجدهم آبانماه سال 1390 | ساعت 17 و 50 دقیقه و 27 ثانیه | نویسنده : ... | نظرات
تعداد کل صفحات : 10 ::      1   2   3   4   5   6   7   ...  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.